Sławomir Marzec. Obrazy użytkowe i Horyzonty

Czas trwania wystawy: luty - marzec 2020

Sławomir Marzec nazywa swoje obrazy „złożonymi, wielowarstwowymi monochromatami” o „ziarnistej strukturze”, „pulsującej różnymi odcieniami”. Odnosząc się do rzeczywistości dostrzega w niej „wirujące konfiguracje” odczuć. Stąd w swoim malarstwie stara się określić „paradoksalną i dramatyczną jednoczesność, rozgrywaną na poziomie delikatnych odchyleń, przeczuć i autosugestii”. Przywołuje sposób widzenia, w którym inicjuje „prefiguracje tego, co możliwe, realne, znaczące i poruszające”, „urealnia owe subtelne, nieobecne w naszej potoczności wymiary istnienia”. Poprzez „jednostkowe doświadczenia” stara się dotrzeć poza naznaczony przez filozofów „horyzont istnienia”, przekształca go w ciągle wymykający się naukowym konkretom wielowymiarowy, wieloznaczny, w pełni subiektywny „horyzont naszej widzialności”. Horyzont rozumiany jako „jednoczesność otwierania i zamykania przestrzeni”.

Badanie procesu „czystej widzialności” zbliża doświadczenia Sławomira Marca do dociekań teoretycznych nad „przestrzenią obrazu” prowadzonych przez Władysława Strzemińskiego, artysty będącego twórcą strukturalnych a zarazem mistycznych założeń „awangardy rzeczywistej”. Ostateczne ustalenia Strzemińskiego na temat budowy obrazu, pojmowanego jako ściśle zespolona „jednostka organiczna”, przekroczyły tezy składające się na sformułowane w 1927 roku założenia Unizmu w malarstwie. Dla zaakcentowania strukturalnej „jednozgodności wszystkich elementów obrazu” Strzemiński użył pojęcia „integralizm”. Malując dzieła będące czystym zjawiskiem koloru, dążył do maksymalnej syntezy wszystkich elementów. Obrazy realnego świata, w tym samym stopniu co struktury zestawione z barwnych punktów, plam i linii, które wywoływały efekt wrastania drobin koloru w materię podłoża, powinny, jak pisał Strzemiński, tworzyć „powierzchnię integralną”. Kreując strukturalne zależności, zharmonizowanego układu barw, artysta całkowicie podporządkowywał swoje malarstwo naczelnej idei „mistycznej koncepcji obrazu jako organizmu malarskiego”. Wizja sztuki zmierzająca w kierunku „jak największej jednolitości” doprowadziła go do nadawania swoim dziełom „pounistycznej integralności”.

Sławomir Marzec Plakat przestrzeń dla sztuki

Katalog wystawy:


Sławomir Marzec portret

Sławomir Marzec

Ur. 1962; absolwent Akademii Sztuk Pięknych Warszawa i Kunstakademie Düsseldorf. Od 1988 r. pedagog ASP Warszawa, obecnie prowadzi Pracownię Malarstwa na Wydziale Grafiki. Praktykuje malarstwo, rysunek, instalację, fotografię przetworzoną, performance i film.

Autor blisko setki wystaw indywidualnych (m.in. Muzeum Lubelskie, Galeria Labirynt Lublin, IPS Łódź, CSW Warszawa, Galeria Foksal) oraz licznych publikacji (w tym książek) z pogranicza krytyki i teorii sztuki. Inicjator powołania Forum Nowych Autonomii Sztuk, obecnie współredaguje magazyn Aspiracje.


Wybrane dzieła wystawione

Sławomir Marzec Przestrzeń dla Sztuki

Z cyklu Horyzonty

Sławomir Marzec Przestrzeń dla Sztuki

Z cyklu Horyzonty: nr 2 (podwójny)

Sławomir Marzec Przestrzeń dla Sztuki

Z cyklu Horyzonty: Linia nr 1

Sławomir Marzec Przestrzeń dla Sztuki

Z cyklu Horyzonty: nr 19

Sławomir Marzec Przestrzeń dla Sztuki

Z cyklu Obrazy użytkowe: Obraz na poprawę kondycji

Sławomir Marzec Przestrzeń dla Sztuki

Z cyklu Horyzonty: nr 20