Post #548

Wystawa bieżąca:

Sławomir Marzec. Obrazy użytkowe i Horyzonty

Czas trwania wystawy: luty - marzec 2020

Sławomir Marzec nazywa swoje obrazy „złożonymi, wielowarstwowymi monochromatami” o „ziarnistej strukturze”, „pulsującej różnymi odcieniami”. Odnosząc się do rzeczywistości dostrzega w niej „wirujące konfiguracje” odczuć. Stąd w swoim malarstwie stara się określić „paradoksalną i dramatyczną jednoczesność, rozgrywaną na poziomie delikatnych odchyleń, przeczuć i autosugestii”. Przywołuje sposób widzenia, w którym inicjuje „prefiguracje tego, co możliwe, realne, znaczące i poruszające”, „urealnia owe subtelne, nieobecne w naszej potoczności wymiary istnienia”. Poprzez „jednostkowe doświadczenia” stara się dotrzeć poza naznaczony przez filozofów „horyzont istnienia”, przekształca go w ciągle wymykający się naukowym konkretom wielowymiarowy, wieloznaczny, w pełni subiektywny „horyzont naszej widzialności”. Horyzont rozumiany jako „jednoczesność otwierania i zamykania przestrzeni”.

Czytaj i zobacz więcej
Sławomir Marzec Plakat przestrzeń dla sztuki

Wystawy archiwalne:

Ryszard Woźniak. Figura NIC

Czas trwania wystawy: listopad 2019 - styczeń 2020

Mamy oto przed sobą wystawę prac Ryszarda Woźniaka zatytułowaną „Figura NIC”, na której w większości zostały zaprezentowane prace dotąd ukryte przed okiem odbiorcy. Dwadzieścia sześć obrazów wykonanych w technice olejnej, akrylowej bądź temperowej operujących stonowaną kolorystyką, syntetyczną formą i zredukowanym tłem, złożyło się na różnorodność ekspozycji, którą sam autor w zapowiedziach anonsował jako pewną potencjalność – wskazując wątpliwości dotyczące jednorodności zbioru oraz aktualizacji konceptualnego budulca tak istotnego w jego twórczości. Jeśli bowiem, jak sugeruje sam autor, obraz jest myślą, to jak potraktować zbiór, na który składają się cykle, czy też osobne dzieła przedzielone sporymi interwałami czasu? Czy mamy tutaj do czynienia z wypowiedzią? Czy te pojedyncze refleksy składają się w jakiś jednolity koncept? A może jest to jedynie zbiór aforyzmów, myśli rozproszonych, które za sprawą kolejnego autorskiego gestu zostały zebrane?

Czytaj i zobacz więcej
Ryszard Woźniak

Sławomir Iwański. Obrazy słów

Czas trwania wystawy: październik - listopad 2019

Obrazy typograficzne Sławomira Iwańskiego, składające się na tekę graficzną Obrazy słów, są wyrazem hołdu dla pracy twórczej Władysława Strzemińskiego nad połączeniem idei zawartych w szesnastu wierszach w jedność wizualną i poetycką. Struktury ułożone z wykreowanych przez artystę znaków tworzących słowa i zdania, wypowiadają się językiem sztuki integralnej, tworzą konstrukcję o jednorodnej budowie. Istotą jest wprowadzenie rozwiązań polegających na postulowanym przez Strzemińskiego „myśleniu wzrokiem”. Plastyka może rozwijać wartości i metody formalne wypracowane w utworach poetyckich, pozostając dziedziną w pełni autonomiczną, uczestniczy w tworzeniu wspólnego języka i umożliwia przeobrażenia, które są dziełem całej kultury.

Zarówno malarstwo, grafika tak jak i poezja stają się czymś w rodzaju zasobów energii, z których wyłania się język sztuki. Są to zarazem źródła trwałe jak i nietrwałe, zmienne. Treść wizualna może dopełniać poetykę słów, choć nie może jej zastąpić, pozostając każdorazowo unikalnym wyrazem wyobraźni i talentu artysty. Dzieła wynikające z tych zasobów twórczych uzyskują swój wyraz w równym stopniu dzięki formie co poetyce, są adresowane do wszystkich odbiorców, z którymi można nawiązać kontakt, aby mogli rozpoznać sens dzieła i odczytać niesione przez nie znaczenia. Program nauczania, kontynuowany przez Sławomira Iwańskiego w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi, daje artystom podstawy do konstruowania poetyckich obrazów, grafik i filmów animowanych: „wzbogacania zawartości emocjonalnej przez wprowadzenie składników metafory i asocjacji”.

Czytaj i zobacz więcej
//www.przestrzensztukis2.pl/wp-content/uploads/2019/10/slawomir-iwanski-plakat-obrazy-slow.jpg

Katarzyna Kobro. Problem grawitacji. Sculpture in Space.

Czas trwania wystawy: październik - listopad 2019

Wystawa porusza niezmiernie ważny aspekt twórczości Katarzyny Kobro, dotychczas ledwie zauważany we współczesnych ekspozycjach awangardowej rzeźbiarki. Wyjaśnia założenia, według których Kobro przygotowywała swoje dzieła do istnienia w niczym nieograniczonej przestrzeni, kiedy to przekształcała je w przykłady całkowicie nowej „sztuki kosmicznej”. Na wystawie pokazane są dotychczas nieistniejące w tej formie Kompozycje Przestrzenne Kobro, których kształt i kolorystyka zostały zrekonstruowane w 2019 roku, przez Annę Szklińską i Ryszarda Motkowicza według projektu Janusza Zagrodzkiego. Wystawie towarzyszy publikacja o twórczości artystki autorstwa Zagrodzkiego.

Punktem wyjścia eksperymentów twórczych Kobro było odnalezienie zasad umożliwiających swobodę modelowania nieskończenie podzielnej struktury w ramach rozprzestrzeniającej się wokół przestrzeni. Konkretyzując formę rzeźbiarka każdorazowo
określała matematyczną metodę, wiążącą wszystkie elementy w uporządkowaną całość. Zamiast tworzenia dzieł według ogólnych zasad kompozycji i intuicyjnego odczucia estetycznego dążyła do opracowania systemu logicznie łączącego ze sobą wymiary wszystkich kształtów, których współzależność byłaby dokładnie obliczona.

Czytaj i zobacz więcej
//www.przestrzensztukis2.pl/wp-content/uploads/2019/10/katarzyna-kobro-problem-grawitacji.jpg

Paweł Kowalewski - Rzeźby, obiekty, instalacje

Czas trwania wystawy: wrzesień 2019

Od początku swojej kariery artystycznej Paweł Kowalewski rozwija koncepcję „sztuki osobistej, czyli prywatnej”. Jego inspiracje pozostają w silnym połączeniu z życiem artysty, ale także odnoszą się do problemów, które umieszczają widza w kontekście uniwersalnym. Ta zasadnicza oscylacja pomiędzy doświadczeniem pojedynczości a powszechnością towarzyszy twórczości Kowalewskiego do dziś i stanowi o jej ciągłym charakterze.

Działalność artysty w latach 80. była traktowana przez władzę totalitarnego państwa jako sztuka wymykająca się oficjalnemu obiegowi. Rzeczywistość tamtego trudnego momentu czasów PRL Kowalewski odczuwał jako absurd i groteskę.

Czytaj i zobacz więcej
Paweł Kowalewski Wystawa

Tomasz Zawadzki Pomiary bezpośrednie

Czas trwania wystawy: lipiec - wrzesień 2019

Tomasz Zawadzki nadał wystawie nazwę – Pomiary bezpośrednie. Pojęcie to zaczerpnięte jest z metrologii, nauki zajmującej się miarą, na co wskazuje greckie métron. Artysta sugeruje zatem, że podejmuje próbę ujęcia rzeczywistości w jakąś wielkość. Odnosi nas tym samym do przestrzeni i liczby. Czym są owe pomiary bezpośrednie? Jest to taki sposób pomiaru, w którym wynik pomiaru otrzymuje się na podstawie wskazania przyrządu wywzorcowanego w jednostkach miary wielkości mierzonej.

Dodajmy tu jeszcze to, że metoda bezpośredniego porównania polega na porównaniu całkowitej wielkości mierzonej ze znaną wielkością wzorcową tej wielkości, chodzącą bezpośrednio do pomiaru1. Czyli mamy wzorzec i konkretny pomiar. Gdybyśmy chcieli ująć to w kontekście filozoficznym mamy zatem nieidealną rzeczywistość i ideę. Tomasza Zawadzkiego interesuje przestrzeń, nie tylko ta wewnętrzna, ale także zewnętrzna. Przestrzeń jest tym, co charakteryzuje rzeczywistość. Przecież świat jest osadzony w przestrzeni. Problem ten intrygował artystów od wieków. Był w kręgu zainteresowania artystów renesansowych. Próbowali oni wyznaczać przestrzeń idealną.

Czytaj i zobacz więcej
Tomasz Zawadzki Pomiary bezpośrednie plakat

Hanna Zawa-Cywińska Dialogue with Expancel

Czas trwania wystawy: maj-czerwiec 2019

W początkach swojej twórczości Hanna Zawa-Cywińska poszukując własnego stylu i techniki pozwalającej na uzyskanie efektu 3D zaczęła eksperymentować z termoczułym proszkiem EXPANCEL firmy Akzo-Nobel. Już pierwsze prace pochodzące z lat osiemdziesiątych, w których osiągnęła zaskakujący efekt trójwymiarowej tekstury, niespotykanej dotychczas w malarstwie, przekonały Hannę do kontynuowania na szeroką skalę pracy z tym medium.

Proces tworzenia z użyciem EXPANCELA określa jako „przygodę”, a właściwie „współpracę” i „dialog” z substancją, ponieważ do pewnego stopnia reakcja zachodząca w procesie tworzenia jest niezależna od działania artystki. Technika z użyciem EXPANCELA stale ewoluuje, Hanna udoskonala ją nieustannie eksperymentując, zaskakując i dostarczając coraz to nowych wrażeń artystycznych odbiorcom jej sztuki.

Czytaj i zobacz więcej
Hanna Zawa-Cywińska Przestrzeń dla Sztuki plakat

Wiadomości z rezerwatu polskiej sztuki współczesnej

Czas trwania wystawy: marzec - kwiecień 2019

Kolekcja prac Włodzimierza Pawlaka ze zbiorów prywatnych

Rezerwat polskiej sztuki współczesnej i co dalej?

Niedorzeczni i absurdalni, ośmieleni doświadczeniem innych w niedorzeczności i absurdzie, wybierają za motto zdania z „Braci Karamazow”.
1. „Diabeł ma wygląd rosyjskiego dżentelmena”.
2. „I jeżeli inne narody usuwają się przed rwącą na oślep trojką, to może wcale nie po to, by okazać jej szacunek, jak by chciał poeta, lecz po prostu ze zgrozy – zważcie to, panowie. Ze zgrozy i może ze wstydu, i to jeszcze dobrze, że się usuwają, bo mogą naraz przestać się usuwać i murem staną przed pędzącą marą i sami zatrzymają oszalały cwał naszego wyuzdania, aby uratować siebie, kulturę i cywilizację!”

Szanowne, zebrane cierpienie. Nazbierało się czarek goryczy. Z dawnej siły pozostała twarz chorobliwa, żółta, krok niepewny. Absurdalne słówka, słóweńka otoczyły nas. Upadeczek za upadeczkiem. Wartość pozytywna przez brak pokory, przez pychę i pewność, przemieniła się w wartość negatywną. Ze strachu, z ostrożności, z delikatności zrodziło się kłamstwo, maska, gra.

Czytaj i zobacz więcej
Włodzimierz Pawlak plakat wystawa Przestrzeń dla sztuki s2

Galeria Krzywe Koło

Czas trwania wystawy: 23 października - 30 listopada 2018

Prezentacja Galeria Krzywe Koło (1956-1965). Prace na papierze jest rozszerzoną wersją wystawy przygotowanej w Radomiu w dniach od 6 listopada do 30 grudnia 2015 roku. Spośród wielu propozycji Mariana Bogusza (1920-1980) wyróżniała się idea utworzenia ogólnie dostępnego zbioru dzieł sztuki nowoczesnej, na wzór zorganizowanej przez Władysława Strzemińskiego i grupę „a.r.” Międzynarodowej Kolekcji (1931) zdeponowanej w łódzkim muzeum. Przygotowanie tego projektu artysta rozpoczął natychmiast po uwolnieniu z obozu koncentracyjnego w Mauthausen (1945) i powołaniu w Warszawie Klubu Młodych Artystów i Naukowców (1947). Polityczny nadzór nad sztuką i doktryna socrealizmu zatrzymała dalsze gromadzenie kolekcji. Dopiero możliwość swobodnego wypowiadania się na najbardziej nawet drażliwe tematy jaka nastąpiła w wyniku przemian po 1956 roku, spotkania i dyskusje grona intelektualistów w warszawskim Klubie Krzywego Koła, organizowanie wystaw w prowadzonej przez Bogusza działającej w jego obrębie autonomicznej Galerii (1956), stworzyły warunki powrotu do tych założeń. Bogusz kolekcjonował dzieła artystów wystawiających w Galerii Krzywe Koło, łącząc dokonania twórców z różnych regionów Polski, z autorami z Czech, Słowacji, Węgier i Niemiec oraz międzynarodowego ruchu Phases. Chciał zgromadzić stale eksponowany, ciągle rozszerzający się zbiór.

Czytaj i zobacz więcej
Plakat Galeria Krzywe Koło

Lech Twardowski WEWNĄTRZ

Czas trwania wystawy: 20 lipca - 30 września 2018

Lech Twardowski zazwyczaj nie wnosi gotowych obiektów do przestrzeni galerii, tylko ją samą przekształca w artystyczny obiekt. Tym razem sytuacja wyjściowa jest inna, ponieważ prezentowane w „Przestrzeni dla sztuki S2” obrazy nie tylko tu nie powstały, ale też nie były malowane z myślą o tym miejscu.

Jakie brzmienie i jaką energię artysta wydobędzie z tej czystej, pełnej światła przestrzeni? Co wydarzy się z wnętrzem, kiedy wypełni je zapis procesu „stawania się” i „dziania się” tego malarstwa? Jakie będą proporcje pomiędzy gęstością malarskiej materii, czyli tym co pełne, a czystą płaszczyzną ścian, czyli tym co pozornie puste?

Malarstwo jest dla Lecha procesem, zapisem czasu, śladem gestów, emanacją czystej energii. Na początku szuka stanu wyciszenia, aby, pozbywszy się zbędnych obciążeń, poddać się bardzo intymnemu procesowi aktu twórczego.

Czytaj i zobacz więcej
//www.przestrzensztukis2.pl/wp-content/uploads/2018/08/plakat-twardowski_540px.jpg

Wystawa sześciorga

Czas wystawy: maj/czerwiec 2018

Nowa wystawa w Przestrzeni dla sztuki S2 składa się z pięciu indywidualnych prezentacji artystów biorących udział w poprzedniej ekspozycji "Od Malewicza do Strzemińskiego":

  • Sławomira Iwańskiego
  • Elżbiety Kalinowskiej
  • Pawła Susida
  • Ryszarda Woźniaka
  • Zespołu twórców: Zawa & Worpus

Każdy z zaproszonych artystów dokonał osobistego wyboru dzieł i przedstawił aranżację swoich prac w odrębnym pomieszczeniu, wskazując tym samym cechy charakterystyczne dotychczasowych dokonań oraz współczesny i aktualny kierunek rozwoju twórczości.

Czytaj i zobacz więcej
Plakat wystawa Przestrzeń dla Sztuki Sławomir Iwański

Od Malewicza do Strzemińskiego

Czas wystawy: marzec/kwiecień 2018

Wystawa Od Malewicza do Strzemińskiego stanowi wyraz hołdu dla pracy twórczej dwóch wybitnych artystów awangardy XX wieku. Idea tworzenia sztuki uniwersalnej, obejmującej całokształt artystycznych dokonań, była wówczas zadaniem najwyższej wagi. Dzieła Kazimierza Malewicza w latach dwudziestych ubiegłego wieku stanowiły ważny punkt odniesienia dla polskiej awangardy, niemal w tym samym stopniu co dokonania Władysława Strzemińskiego dla następnych generacji. Docenienie twórczości wyprzedzającej swoją epokę przez krytykę i historię nigdy nie następuje automatycznie. Malewicz, dopiero w latach pięćdziesiątych minionego wieku uzyskał najwyższą rangę w sztuce światowej. Strzemiński odegrał również znaczącą rolę w działaniach międzynarodowej awangardy ale ciągle jeszcze nie został właściwie oceniony.

Pierwsze dekady XX wieku, to okres konfrontacji sztuki z nauką, przemysłem i nowymi technologiami. Awangarda artystyczna wywodząca się z doświadczeń ekspresjonizmu, kubizmu i futuryzmu, tworzyła dzieła odznaczające się wyraźną konstrukcją. Dyscyplinę kompozycji łączyła z dynamiką form i geometryzowaniem bryły. Obrazy przekształcone wyobraźnią artystów oderwały się od natury, ujawniając uproszczoną strukturę rzeczywistości.

Czytaj i zobacz więcej
Plakat wystawy 'Od Malewicza do Strzemińskiego' (Przestrzeń dla Sztuki S2)